verdriet

Coping met verdriet
Als de schok is verwerkt en het verzet is opgegeven, komt er meer ruimte voor verdriet. Verdriet ontstaat op het moment dat de pijnlijke realiteit echt begint door te dringen tot de cliënt. Ook als iemand nog geschokt is, kunnen zich al flarden van dit besef aandienen en kan de cliënt overvallen worden door verdriet. Bij iemand die woedend is, kan eveneens verdriet heersen. Immers, verzet tegen de pijnlijke realiteit impliceert dat er ergens al een realiteitsbesef leeft. Het verdriet neemt toe naarmate de schok en woede afnemen. Hoe lang het verdriet zal duren, hangt met veel factoren samen. Bijvoorbeeld met de omvang en aard van de verliezen waarover de cliënt rouwt: hoe ingrijpend zijn die verliezen voor iemands zelfbeleving of voor zijn toekomstverwachtingen?
Lees meer

Professioneel omgaan met de coping van cliënten met verdriet
Wanneer je als professional geconfronteerd wordt met een verdrietige cliënt is het menselijk om troost te bieden, maar hoe doe je dat op een professionele wijze? Dat vraagt een beroepshouding waarin professionele betrokkenheid en emotionele distantie centraal staan. Dit lijkt vanzelfsprekend, maar een valkuil voor professionals kan zijn dat het verdriet van de cliënt eigen sluimerend verdriet oproept. Dat is een natuurlijk gegeven, maar het is niet gemakkelijk als eigen pijn in het contact met de cliënt naar boven komt. Het is ook moeilijk te onderscheiden of het om eigen pijn gaat of om pijn die de professional voelt ten gevolge van haar empathische houding. Het kan uiteraard ook beide zijn. Als een professional niet weet wat hiermee aan te vangen, kan het zijn dat ze haar eigen emoties onderdrukt of die van de cliënt probeert te vermijden, door ze te relativeren of door naarstig naar oplossingen te zoeken. Misschien adequaat voor haarzelf, maar niet troostend voor de cliënt. Hoe ziet een troostende houding er wel uit?
Lees meer

naar Slinger van verliesverwerking