Home / glossary / professionele balans zorg

Basishouding: Professionele balans tussen
Zorgen voor de ander & zelfzorg

Het is in de zorg nog een onderbelicht thema dat het begrip ‘professionele houding’ ook betrekking heeft op de wijze waarop de professional met zichzelf om gaat. Er zijn zoveel goede intenties in de zorg en tegelijk is er zoveel twijfel of het eigen kunnen wel goed genoeg is voor de cliënt. Als zorgprofessionals bang zijn om fouten te maken en tegelijk de drive hebben het beste voor de cliënt te willen, kunnen zij nog wel eens over hun grenzen gaan met zorgzaam zijn. Tot het punt dat dit niet meer gaat en zorgprofessionals over hun spanningsdrempel gaan (Zie pagina 100). Dan volgen de irritaties, frustraties en de emoties die niet meer onder controle zijn en op de lange termijn kan dat zelfs leiden tot burn-out klachten.
Zorgprofessionals passen de kenmerken van een professionele basishouding soms onvoldoende op zichzelf toe. Dan hebben ze geen compassie met zichzelf; ze veroordelen zichzelf dan als hun hoge lat niet gehaald wordt; hebben geen begrip voor hun eigen beperkingen; stellen eisen aan zichzelf, in plaats van een flexibele omgang met hun grenzen. Door gebrek aan zelfcompassie ontwikkelen zij onvoldoende het basale zelfvertrouwen dat voor een professionele houding onontbeerlijk is.

Het is voor behoud van veerkracht helpend als de zorgprofessional een realistische kijk heeft op haar eigen rol bij het proces van een cliënt. Dat ze de juistheid van haar acties kan beoordelen en met voldoening kan terugblikken op wat ze wel en niet heeft kunnen bereiken met de cliënt.
Daarnaast is van belang dat de zorgprofessional zich kan loskoppelen van het proces van de cliënt. Dat wil zeggen dat de zorgprofessional ook weer afstand kan nemen van het leed en de diepe emoties, die zij door haar professionele nabijheid zelf ook heeft gevoeld.

naar Driehoek van professioneel handelen