Home / glossary / professioneel omgaan coping met herstel van balans

  PROFESSIONEEL OMGAAN MET COPING VAN CLIËNTEN MET   HERSTEL VAN BALANS

In een proces van verliesverwerking kunnen periodes van heftige emotionele dynamiek en periodes van herstel van balans elkaar afwisselen. Hoewel de grondstemming rustiger is in perioden van balansherstel, doorlopen cliënten dan nog steeds een pijnlijk proces. Zij beseffen nu de onontkoombaarheid van hun verliezen. Om die reden zullen cliënten het herstel, als het zich aandient, ook niet altijd willen aangaan. Soms zullen ze proberen het te vermijden, of raken ze erdoor ontregeld. Wat je als professional in alle gevallen kunt doen, is de cliënt op professionele wijze regie proberen te geven over zijn leven.


Wanneer de cliënt het herstel van balans aangaat, kun je hem hierbij met rust begeleiden. Als je te veel enthousiasme toont voor nieuwe stappen die de cliënt zet, kan dat maken dat hij zich onbegrepen voelt. Neem bijvoorbeeld een cliënt die voor het eerst alleen een boodschapje doet vanuit het revalidatiecentrum. Hij kan blij zijn dat hij het gewaagd heeft, maar tegelijk doodongelukkig omdat het zover met hem is gekomen dat hij al over zoiets kleins blij is. Het kan hem erg onzeker maken over alles wat nog komen gaat. Wanneer je deze pijnlijke gevoelens en gedachten niet onderkent, mis je de aansluiting met je cliënt. Wat je kunt doen, is dicht bij de belevingswereld van je cliënt blijven en niet je eigen visie op de voorgrond plaatsen. Je volgt je cliënt, zowel in het handelen als in het beleven van emoties. Je bent er voor je cliënt, moedigt aan, helpt zonder taken over te nemen en als je je cliënt uitdaagt, doe je dat voorzichtig. Je hebt ook oog voor de moeite die het je cliënt kost en geeft daarop feedback.

Als een cliënt het herstel van balans dat zich aandient vermijdt, is de basishouding hetzelfde als hierboven. Je straalt als professional empathie uit voor de worsteling van je cliënt en brengt onder woorden wat je bij hem ziet gebeuren. Bijvoorbeeld dat je ziet dat de cliënt eraan toe is om zichzelf weer aan te kleden en dat het lijkt of hij dat ook wel zou willen, maar dat hij toch steeds de verpleging belt. Je geeft dus zonder oordeel feedback. Je checkt of de cliënt dit herkent en of hij begrijpt wat er met hem gebeurt. Soms kan psycho-educatie over het proces van verliesverwerking helpen, omdat de cliënt daardoor beter begrijpt wat hij doormaakt.

Wanneer een cliënt ontregelt wat betreft het herstel van balans, kan hij zodanig blokkeren dat hij geen perspectief ziet op een nieuwe situatie, of hij schiet juist helemaal door en focust uitsluitend op nieuwe mogelijkheden. Van jou als professional vraagt dit een grote mate van terughoudendheid. Uiteraard kun je op kritieke momenten je observaties bespreken, maar altijd zonder oordeel en met empathie en geduld. Het is zaak om deze cliënten met vertrouwen in hun eigen mogelijkheden tegemoet te treden, hun proces te respecteren en goed in de gaten te houden of je openingen ziet in de coping van deze cliënten om de ontregeling de baas te worden.

naar Coping met herstel van balans
naar Slinger van verliesverwerking